Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2016

ΜΟΥΤΣΟΥΝΑ : Άης - Θόδωρος...


ΜΟΥΤΣΟΥΝΑ   :   Άης   -   Θόδωρος...


     Επειδή,   δεν   είναι   εύκολο   να   βρεθούν   κάποια    παλαιότερα    στοιχεία   --   που   πιθανότατα,   να    μην   υπάρχουν   και   καθόλου   --   κάνω  κάποια   αναφορά   για   το   ξωκκλήσι   του   Άϊ   -   Θόδωρου,   από   προσωπικές   γνώσεις   και   εμπειρία   --   σαν   πρώτη   βασική   πληροφόρηση.

     Δεν   γνωρίζω,   πόσο   πίσω,   πάει   το   κτίσιμό   του.   Γεγονός,   πάντως,      είναι      ότι   θα   ήθελα   πολύ,   να   το   ξέρω.    Είναι   το   πιο   κοντινό   μου   εκκλησάκι,    στην   περιοχή   της   Μουτσούνας  και   το   συμπαθώ   ιδιαίτερα.   Έχω   πάει,   άπειρες   φορές,   από   παιδί,   να  ανάψω   τα   καντήλια   του.

     Ο   Άης   Θόδωρος   είναι   ένα   μικρό,   ταπεινό   ξωκκλήσι   της   Μουτσούνας,   δεμένο   και  εναρμονισμένο   με   το   φυσικό   περιβάλλον   και   αρκετά   παλιό.   Έχει   ένα   μοναδικό,   αρχιτεκτονικά,   σχεδιαστικό   τύπο,   όπως   όλα   τα  νησιώτικα   ξωκκλήσια.    Κάτω,   υπήρχε   χωματένιο   πάτωμα  με   πέτρινη   στρώση…    Υπάρχουν,   ακόμα,   κάποιες   απ΄  αυτές   τις   ακανόνιστες,   επίπεδες,   πλάκες,   στο   χωμάτινο   δάπεδο,   όσες   έχουν   αφήσει   οι      αρχαιοκάπηλοι…

     Το   κτίσιμο   του   ναού   έχει   γίνει   από   ντόπια,   γκρίζα,   μαρμάρινη   πέτρα.  Εικονογράφιση   δεν   φαίνεται   να   υπάρχει  στους    τοίχους.   Ή   τουλάχιστον,   δεν   την   προλάβαμε   εμείς,   μέχρι   το   1960,   αν   υπήρχε   κάποια.  Η   στέγη   είναι   καμαροειδής,   έχει   ένα   γλυκό   σπάσιμο   καμπύλης   και   αποτελείται   από   χαλικόπουλα,   κάθετα   τοποθετημένα   μεταξύ   τους.   Η   οροφή   στάζει,  όταν   βρέχει   και   χρειάζεται   κάποιας   μορφής   συντήρηση,   για  να   μην   δημιουργηθεί  μεγαλύτερο   πρόβλημα,   μελλοντικά.

     Μέσα   στην  εκκλησία   υπάρχουν  λίγες    εικόνες   και   κάποια   τάματα   πιστών,    μεταξύ   των   οποίων   και   ένα   του   πατέρα   μου,   του   1967.   Τα   τελευταία   χρόνια,  τα   τάματα   αυτά,   λείπανε   από   την   εκκλησία.   Επέστρεψαν   το   2015.

     Η   είσοδος   της   εκκλησίας   είναι   κτισμένη,    σε    χαμηλότερο   υψομετρικό   επίπεδο   από   το    υπόλοιπο   κτήμα,   που   βρίσκεται   ο    ναός.     Είναι   ‘’ χωσμένη ‘’    περίπου   κατά   το   1/4   του   ύψους   του   ξωκκλησιού.   Το   ίδιο   συμβαίνει   και   στα   βυζαντινά   ξωκκλήσια   του   Προφήτη   Ηλία,    στου   Βλαχάκη   (του  13 – 14  ου   αιώνα)   και   του   Άη   -   Μάμμα,   στον   Ντρίτη.   Η   πόρτα   του   ξωκκλησιού   είναι   μεταλλική.   Παλαιότερα,   ήταν   ξύλινη.   Ο   μαρμάρινος   σταυρός,   απ΄ ότι   γνωρίζω,     είναι   προσφορά   της   Σοφίας   Λογ.   Γλέζου.

     Ιδιαιτερότητα   αποτελούν   οι   πλαϊνοί   τοίχοι,   εξωτερικά,   που   φαίνονται   αρκετά   ενισχυμένοι,   σε   πάχος,   βλέποντας   τον   ναό   εξωτερικά   από   την   πλευρά   του    Ιερού.   Υπάρχει,   επίσης,   και   περίσσεια   πετρών,   πλησίον   του   Ιερού,   εξωτερικά.   Το   κτήμα,   που   βρίσκεται   μέσα   το   ξωκκλήσι,   ανήκε   από   παλαιότερα   στους   Καραπετάδες.  Σήμερα,   ακόμα,   εξακολουθεί   να   καλλιεργείται.  

     Και   οι   τρείς   εκκλησίες   του   Αγίου  Θεοδώρου,   στην   Νάξο   --   και   δεν    το   θεωρώ,   καθόλου,   τυχαίο   --        είναι   κτισμένες   κοντά   στα   παράλια.   Και   στ΄  Απεράθου,   στην   περιοχή   της   Μουτσούνας,   που   αναφερόμαστε,   εδώ ·    και   στο   Φιλώτι,   στην   περιοχή   Καλαντού ·   και   στην   Κωμιακή,   στην   περιοχή   Αγίων   Θεοδώρων.   Ο   Άγιος   Θεόδωρος   είναι   στρατιωτικός   Άγιος.   Το   συνδέω,   λοιπόν,   με   την    συχνή   επίκληση   των   κατοίκων   των   αντίστοιχων   περιοχών,   για   την   βοήθειά   του,   από   πιθανές   πειρατικές   επιδρομές…   Για   να   νοιώθουν   τον   Άγιο,   ενισχυτικά,   ψυχολογικά,   πιο    κοντά   τους.   Να   σημειωθεί   ότι   το   όνομα   Θεόδωρος,   δεν   συνηθίζεται   στην   Νάξο.

     Δεν   γλύτωσε,   όμως   κι   αυτό   το   ξωκκλήσι   --  όπως   και   τόσα   άλλα   του   νησιού   --   από   την   λύσσα   των   αρχαιοκάπηλων…   Έχουν   ανασκάψει   το   πάτωμα   --   φαντάζομαι,   πολλαπλές   φορές   --   και   τους   τοίχους,   στην   απεγνωσμένη   προσπάθειά   τους   να   αρπάξουν,   ο,τιδήποτε     μπορεί   να   τους     αποφέρει    κέρδος…   αδιαφορώντας,   παντελώς,   για   την   καταστροφή   που   θα   προξενήσουν   στην    ιστορία   του   Τόπου. 
 
     Θα   ήτανε   ευχής   έργο,   από   νοταριακά   έγγραφα,   ή   συμβολαιογραφεία,   ή   κάποια   άλλα   αρχεία,   να   αναζητηθούν   και   να   βρεθούν   περισσότερα   στοιχεία,   για   το   ξωκκλήσι   και   μακάρι   κάποιοι   ειδικότεροι   να   ενδιαφερθούν   για   το   θέμα.   Προς   το   παρόν,   απαιτείται   πλήρης,   ενισχυμένη,   στεγανοποίηση   της   οροφής,   για  να   προλάβουν   να   το   δούν   και   επόμενες   γενειές…



                                                                    Νίκος   Σαρρής     ( Δεκέβρης   2016)


·       ***   Τα   στοιχεία   προέρχονται   απο   την   συλλογή   μου  :  “ Εκκλησάκια   της  Νάξου …”


·   ***    Στο   φωτογραφικό   μου   αρχείο   περιλαμβάνονται   αρκετές   φωτογραφίες   του   εκκλησακιού   του   Αγίου  Θεοδώρου,    σε   διαφορετικές   χρονικές   περιόδους,   των   τελευταίων   ετών.   Έχω   δημοσιεύσει   αρκετές   από   αυτές,   στο   f.b.   και   στα     blogs   μου.

Κυριακή 7 Αυγούστου 2016

ΜΟΥΤΣΟΥΝΑ : Πρωϊνό χρύσισμα...


ΜΟΥΤΣΟΥΝΑ   :   Πρωϊνό   χρύσισμα...

     Τ΄  Ακρωτήρι   τ΄  Αζαλά,   με   τις   Μάκαρες   και   την   Ντενούσα   στο   βάθος,   αριστερά   μας.   Τα   νησάκια   τω   Μακάρω   είναι   :   Ο   Άγιος   Νικόλαος,   η   Αγία   Παρασκευή   και   το   Στρογγυλό.

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2016

Πρόλογος...


     Η   Μουτσούνα   είναι   η   ζωή   μου   όλη…!!!   Ο   έρωτάς   μου,   η   αγάπη   μου,   η  λατρεία  μου,   τα   παιδικά   μου   χρόνια.    Είναι   η   ευτυχία   μου,  η   χαρά  μου,   η   λύτρωσή   μου…!!!   Ο  Παράδεισός   μου…!!!   Ο   ν ίντρος   κι   οι   κόποι   όλης   μου   τσι   ζωής…   Έχω   ρίξει   άπειρες   ώρες   δουλειάς...

     Είναι   περασμένες,   από   τα   χέρια   μου,    όλες   οι   αγροτικές   εργασίες…   Χτισίματα   τράφω,   βγαλήματα  πετρώ,   βουλήστρες,   φραξίματα,   απαντήματα,   δεσίματα   δεμάτω,   αρμέματα,  κουρέματα   με   την  τσιπίδα,   συρσίματα   συριμιώ,   σωμαρώματα,   φορτώματα, ζευγαρίσματα, σπαρσίματα, θερίσματα, θεμωνιάσματα,  αλωνέματα, ντριμωνίσματα,   κοσκινίσματα,   λιχνίσματα,  λιομαζώματα,   φτεψίματα,   ποτίσματα,   ξελακκίσματα,  κλαδέματα,   δειαφίσματα,   φυλλίσματα,   ψαρέματα,   κλπ. …   Τα   πάντα…   Ό,τι   φανταστεί   άθρωπος.   Και   δουλειά,  όχι   αστεία…   Από   νύχτα,   σε   νύχτα…    Αρόδιστα,   μέχρι   το   σκοτεινιασμό   τσι   μέρας ·   μέχρι   που   να   μη   θωρρεί   άλλο,   πιά,   το   μάτι…  

     Τη   Μουτσούνα   ή   Τριάκαθα   --   όπως   τονε   λέμε,   εμείς,   αλλιώς   --   δόξα   τω   Θεώ,   την   ήφαα   με   το   κουτάλι,  για   περισσότερο   από   μισό   αιώνα…   Λατρεύγω   κάθα   τζι   πέτρα…   Κάθα   τράφο…   Κάθα   μιτάτο…   Κάθα   ξωκκλήσι…   Κάθα   δεντρό…   Κάθα   λιμάνι…   Κάθα   βράχο…   Κάθα   χοχλίδι…   Και   τα   έχει   παρεάσει,   άπειρες   φορές,   χωρίς   να   τα   χορτάσει,  ποτέ,     το   μάτι   μου…    Έχω   γίνει   Ένα   μαζί   της…  Μιά   αύρα,   ένας   αέρας,   μια   ψυχή,   μια   καρδιά.   Μιά   ύπαρξη…

     Την   αγαπημένη   μου,  λοιπόν,   Μουτσούνα,   τη   λατρεμένη,   θα   σας   παρουσιάσω,   σταδιακά   και   σιά   -   σιά   --   σε  πρώτη   φάση,   φωτογραφικά    --   και   αργότερα   θα   συμπληρώσω   και   με   λόγο,   λόγω  του   πολύ   περιορισμένου   ελεύθερου   χρόνου   μου.

     Πολύ   σημαντικό,   επίσης,   θεωρώ   το  να   αναφέρουμε,   ότι   η   Μουτσούνα   είναι   το   επίνειο   τ΄  Απεράθου.   Άμα   λέμε   Μουτσούνα   εννοούμε,   ευρύτερα,   Απεράθου.   Τ ΄  Απεράθου,   λοιπόν,      πιάνει   ανατολικά   και   νοτιοανατολικά   της   Νάξου   --    εκτός   από   το   ίδιο   το   χωριό   --   παραλιακά,    από   τον   Αζαλά,   μέχρι   και   τσ’   Απίσω   Τόποι,   δηλαδή,   μέχρι   και  τον   Πάνερμο…   Και   όχι   μόνο.   Αζαλάς,   Μουτσούνα,  Λυαρίδια,   Κανάκης,   Κλειδός,   Πάνερμος.   Φωτογραφικά,   λοιπόν,    θα   συμπεριλάβω,   τον   παραθαλάσσιο   ευρύτερο   χώρο     τ΄  Απεράθου,   σε   αυτό   το     blog,   για   να   μην   γίνεται   αποσπασματικά,   αφού   όλο   ανήκει   στ΄  Απεράθου.

     Καλό   φωτογραφικό   ταξίδεμα...

 (Πατώντας   κλικ,  πάνω   στην   φωτογραφία,   την   έχετε   σε   μεγέθυνση...). 


Υ.Γ.  σ.σ.   :

***   Αυτονόητο   θα   πρέπει   να   θεωρηθεί,   ότι   για   οποιασδήποτε   μορφής   αναδημοσίευση    απαιτείται   ενυπόγραφη,   ιδιόχειρη,   χειρόγραφη   άδειά   μου. 

............................

σ.σ.   :   Τα   blogs   μου   :

1.        Νίκος   Σαρρής   :   ''   Τα   τραούδια   μου...   ''.
2.   ''   Τ΄  Απεράθου   της   καρδιάς   μου...   ''.   Νίκος   Σαρρής
3.   ''   Η   Μουτσούνα,   που   λάτρεψα...   ''.      Νίκος   Σαρρής
4.   ''   Λαογραφικά   Απεράθου   Νάξου...   ''.     Νίκος   Σαρρής.


...................................................................................................................................................................
***   Αφιερωμένο   στους   γονείς   μου,   στη   γυναίκα   μου   και   στο   γιό   μου...

                                            

Μικρό Βιογραφικό...


     Γεννήθηκα   και   μεγάλωσα   στ΄  Απεράθου   της   Νάξου   και   μιλώ,   ακόμα,   τα   γνήσια   Απεραθίτικα,  σκόπιμα   και   συνειδητά   και   απο   χρέος...

     Τομείς   που   αγάπησα   και   στους   οποίους   αφιέρωσα   πολλά   χρόνια   απο   την   ζωή   μου,   είναι   :  Η   φιλοσοφία,   η   ψυχολογία,   η   στιχουργική,   η   αρχαιολογία,   η    γεωγραφία,   η   φυσιογνωμική,   το   management   (29.400   h.),   ο   αγροτισμός,   η   φύση,   η   γνώση,    η   φωτογραφία,   τ΄  Απεράθου,   η   Μουτσούνα...

     Έχω   επινοήσει   το  Kanzen   management,   για   πρωταθλήτριες   εταιρείες.   Οργανώνω,   τελειοποιημένα,   λειτουργίες   επιχειρήσεων,   οργανισμών,   κρατών,   κλπ.   Πολλές   παλαιότερες   σκέψεις   μου,   αρχίζουν   να   μπαίνουν   στο  στάδιο   της   υλοποίησης   στην   χώρα   μας,   35  -  40   χρόνια   μετά...   Και   έχει   χαθεί   πολύτιμος   χρόνος.

     Έχω   επινοήσει το   Kansei   Ryu   Karate,   για   μόνον   χρυσά   μετάλλια,   με   δεκαετή   πρακτική   εφαρμογή.

     Προσωπικά   μου   ρεκόρ   :
Push   -   ups   :  330   (1981).     Sit   -   ups   :    420   (πολλές   φορές).

     Στιχουργικά,   έχω   βγάλει    και   γράψει,   δικά   μου   :   21.530 +   :   κοτσάκια,   τετράστιχα,   εξάστιχα,   οκτάστιχα,   στ΄  Απεραθίτικα.

     Έχω   γράψει   αρκετές   δεκάδες   βιβλία   και   εργασίες,    με   θεματολογία,  κυρίως,   για   την   Νάξο,   αλλά   και   γενικότερου   ενδιαφέροντος.   Αποσπάσματα   και   περικοπές   τους   υπάρχουν   δημοσιευμένα,  σε   εφημερίδες,   στο   f.b.   μου   και   στα   blogs   μου.